DANIŞMENT KÖYÜ

            Tarihi
            
           12.yy Danişment Beyliğinin yıkılışından sonra danişment beylerinin çevresinde Anadolu’ya yayılan Türkmenlerin bir kısmının köylere yerleştirildikleri, bir kısmını da Celali ayaklanmalarına katıldıkları 1696 yılında Halep bölgesinde toplandıkları 1702’de göçebe Danişmentlilerin yerleşik hayata zorladıkları bilinmektedir. Bugün Anadolu ve Trakya’nın çeşitli bölgelerinden 37 köy Danişment adı taşımaktadır. Danişmentlilerin 24 boyu ile bunların oymak ve obalarının adıyla anılan Anadolu ve Rumeli’deki köylerin sayısı ise100’den fazladır. Köyün adı Danişment beyliğinden gelmektedir.

            Nüfusu
            2007 nüfus sayımına göre köyün nüfusu 229 erkek 272 kadın olmak üzere toplam 501 dir.

            Konumu
           İlçe merkezine 17 km.,İl merkezine ise 67 km uzaklıkta olan köyün,Doğusunda Karacahisar ve Ilıca köyleri, Batısında Göloba ile Orhanlar köyleri, Kuzeyinde Koyuneri köyü, Güneyinde Kayapınar ve Ören köyleri bulunmaktadır. Arpabükü isminde bir mahallesi vardır.Denizden yüksekliği 288  metredir.

           Ekonomi
           Yerleşim biriminin, arazisinin engebeli ve ormanlık olmasından dolayı, Köyde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır 15955 hektar   arazisi vardır.Bu arazinin yaklaşık 61 hektarında tarım yapılmaktadır.15280 hektar alan ormanlıktır. Köyde 119  büyükbaş, 700  küçükbaş hayvan  vardır
           Köyde sürekli iç ve dış göç yoktur. Yalnız geçici dış göç mevcuttur. 1963 yılından itibaren Almanya, Belçika ve Hollanda gibi Avrupa ülkelerine işçi olarak çalışmaya gidilmiştir.

            El sanatları
           Modern hayatın getirdiği yaşam koşulları dokumacılık halıcılık, demircilik, nalbantlık gibi el sanatlarını unutturmuştur.

          Folklor
           Özel günlerde giyilen giysilerden bazıları şunlardır:
           Erkek giysileri:: aba setre; yakasız setere adlı yünden yapılmış kaba bir elbise olup artık giyilmemektedir. Pantolon: bunların ağa kısmı geniş, ayak kısmı bazılarında dize bazılarında topuğa kadar uzanır, üzerine yün çorap giyilir artık kullanılmamaktadır. Çarık: sığır derisinden yapılır. Hafif ve dayanıksız olduğundan giyilmemektedir. Cepken: süslü ve işlemeli olup kolsuz yelek biçimindedir. Vücudun üst kısmına gelir. Bugün folklor kıyafeti olarak giyilmektedir. Kuşak: kullanışı ve uzunluğuna göre değişir renkli ve desenli olanların yanında incelik ve kalınlıkları bakımından da çeşitlere ayrılır.
           Kadın giysileri: Üç etek: basma ve pamuklu dokuma bezlerinden yapılan bu elbise belden aşağı sağ sol ve arka kısım olmak üzere üç parçadan oluşur.Şalvar: iş hayatında sağladığı kolaylıktan dolayı köyde çok fazla giyilir. Basma cinsi kumaşlardan yapılır.Bez üstlük: beyaz sarı çeşitli renklerden oluşan üstlük genellikle satın alınır süslü olanları azalmıştır halan kullanılmaktadır.Delme: Üç eteğin üzerine giyilir ve basmadan dikilir.Peşkir: Yün işlemelerindir. Üçgen biçiminde olup bele kuşanılır.

          Hıdrellez
           Bir eğlence günüdür. Her yıl 6 Mayıs yada o haftanın Pazar günü tüm köylülerin katkıları ile büyük yemek ziyafeti düzenlenir. Yemekten önce köy deresinin yanında kurulan salıncaklarla sallanılır. Oyunlar oynanır. Türküler ve maniler söylenir.

          Halk Türküleri
           Eğlence günlerinde söylene Ayşe Türküsünün öyküsü şöyledir.Köyün en güzel kızlarından Ayşe ye köy delikanlıları tutkundur. Ayşe’nin ise hiç birinde gönlü yoktur. Nihayet evlenme çağına gelmiş bir delikanlıya aşık olur.Onunla evlenmek ister ama beklemesi gerekir. Köydeki delikanlıların ise buna tahammülü olmadığından şöyle bir Türkü söyleyerek Ayşe ye karşı olan duygularını döker.

           Ayşe;nin vakti de geçti                                  Yokuş başının odası,                
           Üç güzel baktı da geçti                                   Ayşe Hanımın dadası ,
           İkisi şöyle dursun ,                                         Ayşe Hanımı sorarsan ,   
           Birisi yaktı da geçti                                         Pencere başıdır odası,
           Aman Ayşem duman Ayşem                         Aman Ayşem mor menekşem
           Dağlar başı dolan Ayşem                               Dağlar başı dolan Ayşem

                                                       Ufacık kuş üzümü
                                                       Görsen yarin yüzünü
                                                       Ben ağlasam söylesem
                                                       Belki tutar sözünü
                                                       Aman Ayşem yaman Ayşem
                                                       Dağlar başı duman Ayşem.