DOĞANLAR KÖYÜ

            Tarihi
            
           Köyün kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte 150–200 yıllık bir geçmişi olduğu sanılmaktadır. Yaşlıların söylediklerine göre soy kökeninin Kırım ve Kafkas asıllı olduğudur. Köyün adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir

            Nüfusu
            2007 nüfus sayımına göre köyün nüfusu 252 erkek, 252 kadın olmak üzere toplam 504 tür.

            Konumu
           Köy Balıkesir-Çanakkale yolu üzerinde olup, ilçeye uzaklığı 17 km,İle uzaklığı 67 km’dir.Balıkesir-Çanakkale yolu üzerinde, Kuzeyinde Çalova Köyü, Güneyinde Müstecap ve Bengiler Köyleri, Doğusunda Kadıköy, Batısında Havutbaşı Köyü bulunmaktadır. Köyde toplu yerleşim biçimi hâkim olup,  Beyalan ve Değirmendere adlı iki mahallesi vardır. Denizden yüksekliği 420  metredir

           Ekonomi
           Yerleşim biriminin, arazisinin engebeli ve ormanlık olmasından dolayı, Köyde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır.860 hektar arazisi vardır.Bu arazinin yaklaşık 805 hektarında tarım yapılmaktadır. Köyde 841 büyükbaş, 2750  küçükbaş hayvan  vardır. Bir tarımsal kalkınma kooperatifi vardır.

           El sanatları
          Eskilerin anlattıklarına göre önceleri her aile giyeceğini kendisi dokur, diker giyermiş. Bunun yanında üzerine oturduğu kilimi de kendisi dokurmuş. Şimdi halk pazara alıştığı için bu eski el sanatları unutulmuştur. İleri olan kilim dokumacılığı köyde herkes tarafından bilinmektedir.

           Folklor

          Halk Türküleri ve maniler
          Köyde şu halk Türküleri ve maniler söylenir.

Balıkesir yolunda, sepeti var kolunda                                  Nina Nay:
Ben yerimi kaybettim, Balıkesir yolunda                              Mendili oyaladım
                                                                                            Nina nina nay
Debreli güzelime debreli,                                                     Dürmeye  kıyamadım   
Debreli civanıma debreli,                                                     Nina nina nay
                                                                                            Dürmeye kıyamazken
Entarisi pembeden, yakışıyor giymeden,                             Nina nina nay 
Ben yarimi  tanırım, yüzündeki benlerden                           .Nazlı yare yolladım                        
                                                                                            Nina nina nay
Debreli güzelime debreli ,                                                    Nazlı yarin sevdası                         
Debreli civanıma debreli,                                                     Nina nina nay                                                                                             Bana yürek yarası                      
Entarisi filizi, kim bilir halimizi,                                              Nina nina nay                                
Esti bir hafif  rüzgar, ayırdı ikimizi.

Debreli güzelime debreli
Debreli civanıma debreli

Balıkesir yolları,sıva beyaz kolları,
Sıra bize geliyor, çal yarim davulları.

Debreli güzelime debreli,
Debreli civanıma debreli.

 Maniler

                              Ak deve tuzdan gelir                     Karanfilin morun    
                              Suyu Kıbrıs’tan gelir                      Varman elin oğluna
                              Oğlanlar hasta olmuş                    Varsan elin oğluna
                              Dermanı kızdan gelir.                     Alır beni koynuna.
                                                          
                                                           Döşemeden gelir takır takır
                                                           Elinde teneke bakır
                                                           Yine karşıma çıktı
                                                           Çitlenbik gözlü çakır.